Video Update: Ricus bij vader Lovemore

Lieve vrienden, donateurs en geïnteresseerden,

Vorige week lieten we jullie zien hoe Magdeline met trots en dank haar gezonde zoontje genaamd Bradley aan ons liet zien. Ricus ging bij ons langs bij vader Lovemore. Het huis waarvan wij de muren metselde samen met aannemer France met zijn ‘Bricks!’-team is nu af.

“We are living a better life now door het huis dat homeplan gebouwd heeft. Father Chris voorziet mijn kinderen van school uniforms, waardoor zij nu naar de goede school kunnen. Ik heb van het resterende cement de vloer in de oude kamer van mijn kinderen gemaakt, zodat het er daar beter uit ziet. Ik ben jullie enorm dankbaar.”

De volgende update volgt volgende week: de ervaring van Jill & Sam.

Video Update: Frits bij Magdeline.

Lieve vrienden, donateurs en geïnteresseerden,

Het is inmiddels enige tijd geleden dat wij als gezin een bouwreis maakte naar Mulima. Omdat jullie hieraan hebben bijgedragen middels een donatie of het betuigen van steun, zouden we jullie nog voorzien van een aantal updates. Inmiddels hebben we beeldmateriaal mogen ontvangen vanuit Zuid-Afrika met dank aan Ricus & Frits. Herinneren jullie het paarse Homeplan huis (van de vorige update) nog? In oktober schilderde we met het gezin het eerste paarse Homeplan huis met het Homeplan logo. Met trots kunnen wij melden dat hier een gezonde baby genaamd Bradley te wereld is gekomen!

“Bedankt Homeplan voor alles wat jullie hebben gedaan, hij (Bradley) is een gift voor ons. Hij zou eigenlijk in onze shelter gaan leven, maar het is voorbestemd dat hij hier in dit Homeplan huis mag leven.”

De volgende update volgt volgende week: Ricus is bij vader Mahwayi Lovemore.

Gezinsbouwreis 2017 | Homeplan

Hallo lieve vrienden, donateurs en geïnteresseerden,

Vanwege het niet hebben van een internetconnectie in Zuid-Afrika, hierbij een mail als update van onze bouwreis in Mulima.

Zaterdag was het dan zo ver: na een groepshug op Schiphol, begon onze spannende reis naar een onbekende bestemming. Wij wisten niet wat ons te wachten zou staan, maar hadden onszelf voorbereid op een back-to-basic bouwreis. Een vlucht van 11 uur volgde naar Johannesburg, ook wel ‘Joburg’ genoemd door de plaatselijke bevolking.

Na een overnachting nét buiten Johannesburg vertrokken wij naar het Apartheidsmuseum: een indrukwekkend museum met Nelson Mandela in de hoofdrol, waarbij het verschil tussen zwarte- en blanke mensen en de ontwikkelingen in Afrika werd verduidelijkt. Een erg indrukwekkend museum waarbij je Nelson Mandela en zijn beweegredenen veel uitgebreider en beter leert kennen.

De 4,5 uur durende autorit vanuit het Apartheidsmuseum richting het plaatstje Mulima, in de provincie Limpopo, was begonnen. Het links rijden en de op-en-neer gaande ruitenwissers bij het afslaan (stuur aan de linkerkant met omgedraaide besturingselementen) was nog even wennen. Vrij snel ontdekten wij op de route dat het verschil tussen welvarend en arm enorm is -dit was te zien aan de huizen, auto’s en representatie. Om 17:30 kwamen wij aan bij Father Chris, de pastor van Mulima en in dienst van het SACBC (de samenwerkingspartner van HomePlan in Zuid-Afrika) en tevens rechtstreeks aanspreekpunt/contactpersoon van HomePlan. Een sympathieke man die voor ons een flink welkoms-maaltijd had voorbereid.

En toen begon de week pas echt. Maandagochtend vertrokken wij naar de computerschool van HomePlan (mede mogelijk gemaakt door ASML en Universiteit van Nijmegen) waarbij mensen lessen en examens krijgen in o.a. Word, Excel, Powerpoint en schrijfstijlen. Vanuit hier wordt men klaargestoomd om te solliciteren en op zoek te gaan naar een baan. De gedreven ‘studenten’ waren erg open en trots dat zij door deze school een kans hebben om hun toekomst te kunnen verbeteren.

Dichtbij de computerschool lig een basisschool, hier zijn we onder begeleiding van Father Chris en de directeur bij klassen binnen geweest. De kinderen zitten hier in 45+ graden met lange broeken, sokken, dichte schoenen en zonder airco te werken aan bijvoorbeeld Engels. Engels? Ja! De kinderen leren dit al vanaf ‘grade 1’. Omdat hier vrijwel nooit blanke mensen zijn, werden de kinderen hartstikke druk en wilden allemaal tegelijk een high five, box of hand – je raadt het al, dat werd een gekkenhuis.

Eenmaal afscheid genomen van de chaos bij de basisschool, werden wij  -wat schijnbaar een gewoonte is- voorgesteld aan de zogenoemde Chief. Hij regelt de grote zaken zoals grondverdeling in Mulima.

Daarna werden er drie groepen gemaakt en werd elke groep voorgesteld aan hun caregiver (een vrouw/moeder die naast het zorgen voor haar eigen gezin, zorgdraagt voor een arm (kind)gezin). De eerste dagen sliepen wij bij de caregivers. Zij hadden een kleine bijdrage ontvangen om voor ons te zorgen zoals ontbijt en avondeten. Dit jaar had Gerald iets anders geregeld dan de jaren daarvoor. Sam, Jill en Tijn verbleven bij een gezin die afgelopen april een huis van Homeplan heeft gekregen. Hierdoor konden zij goed de veranderingen van shack naar een Homeplan huis goed zien. Vaak nog wel zonder een bed of andere meubels, maar het huis oogt veiliger (een slot op de deur, geen gekke lekkages etc). 

Hoe deze caregivers leefden, hoe het gezin in elkaar steekt en eigen ervaringen zullen in een volgende mail uitgebreider worden verteld. De verdeling is als volgt:

Jill, Tijn & Sam: Jennifa.

Femke, Daan & Sid: Salmani.

Chantal & Gerald: Magdaline.

Daan, Sid en Femke verbleven 3 dagen bij Salmani —een rustige, georganiseerde vrouw die af en toe door haar snelle stem chaotische trekjes kan vertonen. Zij woont samen met haar moeder, dochter en nichtje in een huis. Haar zus woont een stukje verderop samen met haar zoon. Zij kan niet voor haar beide kinderen zorgen in verband met haar gezondheid, vandaar dat haar jonge dochter bij Salmani woont. Oma is een prachtige, zelfverzekerde vrouw die een kalmerende aura om zich heen draagt. Salmani werkt een stukje verderop en helpt vaak Father Chris en Grace met het zorgen voor anderen. Oma is de gehele dag rondom huis te vinden.

Na kennismaking is ieder groepje direct doorgegaan naar zijn/haar eerste project.

Jill, Tijn & Sam: het bouwen van Peters huis. Peter is een emotionele man met een prachtig gezin: 3 dochters en 1 zoon. Peter zorgt ook voor zijn twee kleindochters die bij hem en zijn vrouw inwonen omdat zijn dochter een goede baan heeft in Joburg. Na een wat ongemakkelijke kennismaking wist iedereen toch zijn/haar flow te vinden in de dik 45 graden. We bouwde het huis voor bijna de helft af, omdat het cement op was. Omdat we nog een halve middag voor ons hadden zijn we bij het project van Chantal en Gerald gaan helpen om een huis te schilderen.

Femke, Daan & Sid: bouwden een huis voor een gezin die helaas niet aanwezig was. School en familiebezoeken… 

Chantal & Gerald: het schilderen van een huis voor Mathoha Magdeline Fhumulani, 33 jaar en moeder van 5 kinderen. Sandra (meisje van 16jaar), Katlego (jongen van 10jaar), Gift (jongen van 7 jaar), France (jongen van 6 jaar) en Blessing (jongen van 2 jaar). Huis was al gebouwd door plaatselijke aannemer dus Chantal en Gerald konden meteen beginnen met schilderen. Eerst maar binnen begonnen want met 45 graden bleef de kwast zowat aan de muur plakken.

Later zijn de kinderen komen helpen en hebben met het gezin veel plezier gemaakt met spelen en nagels lakken. Madeline kon niet meer wachten en het idee dat haar huis paars zou worden, zorgde voor een big smile op haar gezicht.

Wist je dat je eigenlijk geen verf mee mag nemen in het vliegtuig? Gerald kreeg het toch voor elkaar: de Kleurenkamer sponsorde een mengverf die in wasmiddelflessen werd gestopt waardoor wij in Mulima de perfecte kleur (Homeplan)paars konden maken. Het huis werd met het hele gezin afgemaakt: met zelfgemaakte rolhouders (improviseren met losse takken) werd de muur inclusief de honderden gaatjes en spleetjes dichtgesmeerd met de HomePlan kleur. Het resultaat van het eerste paarse HomePlan huis mocht er zijn en bijna het hele dorp heeft wel een compliment gegeven aan Madeline en haar 5 kinderen. Voordat wij doorgingen naar het volgende Homeplan huis dat geschilderd moest worden, heeft Gerald het huis gemarkeerd met het Homeplan logo, gaaf!

Het tweede schilder-huis is ook namens Homeplan gebouwd, en was voor een groot en jong gezin. Een aantal gezinsleden hielpen vrolijk mee met het verven. Het resultaat mag er zijn!

Na de schilderklussen konden we (eindelijk) weer écht bouwen: dit maal voor Mahwayi Lovemore (44) – een vader met 2 dochters: Rhulani Surprise (14 jaar, grade 7) en Khensani Beauty (11 jaar, grade 5). Zij leven al jarenlang in een golfplaten hutje van 2m bij 2m met gaten van enkele centimeters groot. De wind blies er doorheen en ook regen viel zo naar binnen. Gek om te beseffen dat een bed en een kamer voor ons zo normaal is. Ook dieren konden door de speling (paar centimeter) aan de onderkant van het hutje komen -en ja, in dat gebied leven veel giftige slangen… Een gevaarlijke situatie dus. Met het hele gezin en een lokale aannemer genaamd France en zijn team, hebben we in één dag alle muren van hun 2-kamer woonhuis gemetseld. Snikheet was het die dag maar door het enthousiasme van de twee dochters en vader niet te vergeten, hebben wij als team stenen gesjouwd, specie gemaakt en heeft iedereen wel een stuk muur mogen metselen.

Woorden als ‘Specie!’, ‘Bricks!’ en ‘Half!’ wat de mannen van France om de paar minuten riepen, blijven nog steeds in ons hoofd rondspoken, ha ha! 😂

Deze kamers zijn voor de twee meiden, vader Mahwayi Lovemore blijft in zijn hutje wonen. Zo hebben de meiden een eigen plekje. De brede glimlachen die de meiden hadden nadat zij van school terug kwamen en het huisje zagen, zijn bijna onbeschrijfbaar. Van oor tot oor. De jongste dochter vertelde maar al te graag over haar leven, haar school carrière en vooral haar dromen –ze wil later advocate en dokter tegelijkertijd worden. Nu was het tijd om afscheid te nemen van dit mooie gezin, waarvan het huis in de komende week zal worden afgemaakt door France en zijn team. Father Chris gaat kijken of hij te regelen is om het huisje in de door de meiden gekozen kleuren (rood en paars) geverfd kan worden. Foto’s volgen! 😉

Na een nachtje slapen, waarin het eindelijk wat minder warm was dan de voorgaande 30-40 graden, was het zo ver: de opleverdag van de twee afgeronde huizen. Aangekomen bij het tweede geschilderde huis deed Father Chris een gebed en zegende het huis met de wens dat de toekomst voor deze familie rooskleuriger zou worden met het krijgen van dit huis, en bedankte ons –het gezin– voor het mee helpen hieraan. Father Chris had alle dames van de computerschool uitgenodigd om een aantal prachtige en feestelijke nummers te zingen na het overhandigen van de sleutels. Deze vrouwen zagen er allemaal adembenemend mooi uit en vol trots en helemaal uitgedost voor deze gelegenheid (wonen bijna allemaal in een “krot” waar geen kledingkast in te vinden is). Er werd er samen gelachen, gedanst en vooraf gezongen.

Op naar het paars geschilderde huis. Father Chris met 20 trotse vrouwen voorop, wij er achteraan.

Hier werd het aantal van 15 vrouwen verdubbeld naar ongeveer 30 en werden wij aangekleed met Afrikaanse feestelijke en zelfgemaakte kledij. Father Chris zegende ook dit huis en het feest barstte los: zingende en dansende vrouwen toverde bij iedereen een brede glimlach op het gezicht. Deze glimlach werd vervolgens uitgebreid met een traan toen dochter Sandra (16) een prachtige bedank brief van haar moeder en haarzelf voorlas. “We hebben veel geleden zonder huis, zonder kleding en zonder eten, terwijl onze moeder er alles aan deed om ons ‘s avonds niet met een lege maag naar bed te laten gaan. Dankjewel voor het bouwen van een huis voor ons, jullie zijn hier altijd welkom!”

Na het feest vieren werden we getrakteerd op zelfgemaakte koekjes, en had ze speciaal voor ons Sprite en Cola gekocht bij een lokale winkel – iets waarvoor weken lang gespaard is om dit te kunnen kopen voor ons.

Met pijn in ons hart, honderden nieuwe indrukken en een onvergetelijke bouwreis, verlieten we Mulima om terug naar Johannesburg te reizen. In Johannesburg spraken we de volgende dag af met Ricus, hij is een medewerker van HomePlan en werkt en woont al jaren in Zuid-Afrika. Ricus is HIV positief en is hier totaal niet bescheiden over, integendeel: hij heeft ons zijn hele levensweg uitgelegd, van hoe hij HIV heeft gekregen tot waar hij nu is en wat hij doet. Een indrukwekkende man met een gigantisch mooi verhaal. Op de vraag of hij liever wel of geen HIV zou hebben, zei hij volmondig dat hij eigenlijk nu wel blij is dat hij HIV positief is, natuurlijk omdat er voor hem medicijnen zijn en dat hij door die omslag in zijn leven nu instaat is om mensen met HIV beter te begrijpen en ook daardoor mensen met HIV begrijpt en kan helpen. Naast het werk voor HomePlan, is Ricus werkzaam in een stichting die HIV patiënten begeleidt en opvangt met daarbij ook een afdeling voor weeskinderen die HIV besmet zijn en een hospice. 

Ricus nam ons mee naar een kerkdienst in Johannesburg, waarbij zo’n 300 mensen aanwezig waren. Hier gaat deze kerkdienst alleen nét iets anders dan in Nederland… Een waanzinnig groot feest: zingende en dansende mensen all over the place. Zelfs de priester danst vrolijk mee. Indrukwekkend om mee te maken. Heb je ooit een priester bezoekers zien kussen? Nee? Hier gebeurt het gewoon, deze vrolijke en grappen-makende priester zei: alle vrouwen krijgen een kus na afloop van de kerkdienst. Zo gezegd, zo gedaan…

Weer een ervaring rijker –en er stond ons nog een hele grote te wachten. We spraken af met Sugar. Hij is een performer en leeft in een township, genaamd Tembisa. Voor degene die niet weten wat een township is, een township is een gedeelte van de stad in dit geval Johannesburg, waar alleen donkere mensen mochten wonen. Dus de stad was voor de blanke en sommige delen daarvan vooral aan de rand was voor de donkere waar zij vaak in krotten hun onderkomen vonden en nu nog steeds. Hij heeft een heel klein hutje in een omgeving waar meer afval licht dan bij de stort hier in Nederland. Hij is een eind 20-er en staat waarschijnlijk positiever in het leven dan 90% van de Nederlandse bevolking. Hij heeft een entertainment groep van een groot aantal jongeren die in dezelfde omgeving wonen. Waarom? Hij wil de jongeren van diefstal en drugs afhouden –en samen met hen bouwen aan een toekomst. Een jongen met het hart op de juiste plek. Hij nam ons mee naar een ruimte waar wij de rest van de groep ontmoetten. Een mix van dichters, zangers en dansers in één. We kregen hier een vooraf ingestudeerde show van ongeveer 1,5 uur te zien waarin zij als boodschap hadden ‘township jongeren zijn niet altijd slecht’.

Er zullen nog zeker 2 updates volgen:

  1. We delen graag onze ervaringen van ons verblijf de caregivers, samen met onze persoonlijke boodschap en overall ervaringen.
  2. Nadat onze honderden foto’s en video’s zijn gesorteerd, samengevoegd en beoordeeld/uitgekozen, laten we jullie graag een reeks foto’s zien zodat jullie ook kunnen zien waar jullie aan hebben bijgedragen!

Nogmaals, namens Stichting Homeplan, de families in Mulima en ons speciale gezin: enorm bedankt voor jullie bijdrage, motivatie en interesse -zonder jullie was het niet gelukt! Wij keren terug naar Nederland met mixed feelings en een unieke belevenis rijker.